Dag 5 - Day as Reindeer Herder

donderdag 22 februari 2024

Deze ochtend was het maar -6 °C (en volgende dagen zou het nog wat warmer worden, jammer)

Het sneeuwt lichtjes. Ik schat dat er sinds gisteren avond 5 cm fluffy sneeuw is bijgevallen.

Om 10 u staat de bus ons op te wachten voor de rit naar de Reindeer Farm in Torassieppi.

We gaan heel de dag met rendieren bezig zijn.

De rendieren die nog op de boerderij zijn, zouden los in de natuur de winter niet overleven omdat ze één of ander probleem hebben. Maar dat maakt ze natuurlijk niet minder schattig.

Gids Jenni vertelt meer over de rendieren en het leven van de rendierhouders.

Vervolgens maken we ons klaar om met de rendieren een tochtje met de slee te gaan maken.

Er zijn 2 passagiers per slede. Aan het begin van de rit zijn ze allemaal met elkaar verbonden. Eenmaal aan het einde van het veld worden ze losgemaakt en moeten wij zelf eventueel een beetje bijsturen.

Ons rendier is Rasani, of Rasa voor de vrienden.

Hij volgt prima het paadje en gaat af en toe in een soort galop.

De rit (3 km) gaat naar een kota in het bos.

Daar aangekomen mogen we eerst ons rendier eten geven. Hmm, lekker veenmos.

Rasa en ik op de foto.

Wij waren in de laatste slede en dus moesten we de andere rendieren ook nog voorbij op weg naar de kota. Deze kwam even checken als ik misschien nog wat eten over had.

In de kota brandt een vuurtje.

Op het menu deze middag: een soort maaltijdsoep met rendier/aardappelen/groenten en een boterham.

Dessert koffie met een koekje.

Een uurtje later, klaar voor de terugrit.

Het is nu lichtjes aan het sneeuwen, geeft een beetje een kerstgevoel.

Rasani doet zijn job voorbeeldig. Het wordt een rustgevende rit door het bos en langs een meertje.

Enige geluiden zijn de stappen van het rendier, de slee en de wind door de bomen.

Een zen momentje.

Terug bij de boerderij, mogen we nog met de lasso oefenen om een rendier te vangen.

Bij de ene al meer succesvol dan bij de andere.

Daarna bezoeken één van de oudste huizen in de regio. Jenni geeft ons geschiedenisles.

Terug bij het hotel, kort bezoekje aan Bar North.

Op weg naar onze cabin

Met de groep werd afgesproken voor apero time om 18 u.

Ondertussen buiten, kleine sneeuwstorm.

De sneeuwbuien zouden stoppen later op de avond en ook de wolken zouden even verdwijnen.

Apps en sites worden goed in de gaten gehouden.

Maar helaas, de wolken trekken niet genoeg weg, dus geen noorderlicht.

Kans om nog eens wat bij te slapen.

Tot morgen !

Dag 4 - sneeuwscootersafari en Kota Dinner

woensdag 21 februari 2024

Wanneer we naar het hoofdgebouw wandelen voor het ontbijt iets na 8 u, is het -13 °C en het begint lichtjes te sneeuwen.

Ik denk niet dat we het zonnetje te zien krijgen want ondertussen zijn er alleen maar wolken boven ons.

We hijsen ons in het warme pak en om 10 u staan we klaar voor de veiligheidsfilm.

Bij de sneeuwscooters wordt het gebruik nog eens uitgelegd. Voor Sander en mij niet meer nodig maar voor de nieuwelingen heel belangrijk. Daarna gaan we nog helmen halen.

10 u 30' allemaal klaar voor vertrek.

Gidsen zijn Jenni en Eyvi.

In het begin stopt Jenni enkele keren om te checken als iedereen OK is.

Op enkele plaatsen moeten we ook een weg oversteken.

Voor sneeuwscooters hebben ze hier speciaal voor hen bestemde paden in de winter. Inclusief verkeersborden met vb de snelheidslimiet of een andere waarschuwing.

De paden zelf zijn aangeduid met een rood kruis.

We rijden een hele tijd door een bos op weg naar de top van de Olos Fells (heuvel/berg van +/- 500 m hoog). Normaal heb je van hierboven een prachtige uitzicht over de andere heuvels en meren maar helaas door de sneeuw vandaag geen vergezichten.

Hier moeten we een relatief grote weg oversteken. Er komen wel wat auto's dus het oversteken duurt wel even. Ook omdat er uit de andere richting een groep moet oversteken.

File in de wildernis.

Nu komen we aan bij enkele meren. Waar we in het bos maximaal 40 km/u reden, gaat het nu aan 70 km/u. Normaal kan je hier de max toegelaten snelheid van 80 km/u halen. Door de verse sneeuw op het pad, is dat niet mogelijk op een veilige manier.

Om 13 u komen we aan bij Hotel Yeris. Het is een zusterhotel van ons hotel Harriniva.

Temperatuur geklommen naar -7 °C en het sneeuwt harder.

Even uit de pakken en zonder helm (doet deugd).

Buikjes gevuld en terug klaar voor vertrek om 14 u.

Door de vele losse sneeuw op het pad en omdat we tegen de sneeuw in moeten rijden, besluit Jenni om via de bossen terug te rijden. Door de sneeuwbuien zou het zicht door onze schermen enorm beperkt worden.

Mij hoor je niet klagen. De snelheid op de meren is fijn, maar in de bossen rijd je door een sprookjestafereel. Zooo mooi.

Aan het einde van de rit, nemen we toch nog enkele meren. Gas even helemaal kunnen indrukken.

Iets na 17 u, terug bij Harriniva. Afgelegde km: 84

Nu hebben we wel een doucheke verdiend.

Deze avond eten we niet samen met de groep. Wij hebben een Traditional Kota Dinner geboekt.

Een kota kan een tent of een blokhut zijn. De tenten zijn van hout en huiden gemaakt en makkelijk verplaatsbaar. Er is een vuur in het midden. Nu de Samen (het Sami volk) niet meer zoveel rondtrekt hebben ze ook veel blokhutten in deze vorm.

Vanaf 19 u zijn we welkom.

Op het menu: paddestoelensoep, zalm op traditionele manier klaargemaakt en een bessendessert.

Het was om duimen en vingers van af te likken.

Na het eten komt een Sami Sjamaan enkele traditionele liedjes zingen. Dit noemen ze joiken.

De liedjes gaan over helden of legendes of het dagelijkse leven.

In deze kota ging de avond door. De Aurora Borealis Kota bij het hotel.

Einde rond 21 u 30'.

We gaan naar onze cabin voor een after dinner koffietje en babbeltje.

Kans op noorderlicht deze avond: 0%

Dag 3 - wandelen en rendieren

dinsdag 20 februari 2024

Geen noorderlicht afgelopen nacht. Er was te veel bewolking.

Temperatuur ging naar -13 °C. 

Rond 8 u is het -10 °C, en de lucht ziet er redelijk goed uit.

Na het ontbijt even met het thuisfront bellen.

(geen wifi in de cabin dus vanuit de lobby gebeld)

Daarna wat rondgewandeld bij het hotel.

Enjoying the snow.

Er zijn ook activiteiten voor kinderen: sleeën, sneeuw sculpturen en sneeuwmannen maken

(daarvoor persen ze sneeuw samen want door de kou plakt de sneeuw hier niet)

Mooi gelegen bankje langs de bevroren rivier.

Ik lunch nog in het hotel en vertrek daarna naar Muonio City. Grapje, het is een dorp met zo'n 2200 inwoners. Voor de heenweg kies ik het pad dat langs de Muonio River loopt. Of liever, op de rivier aan de zijkant. Langs deze weg is het ongeveer 4 km tot het centrum (langs de grote weg is het maar 3,5 km)

Deze rivier vormt de grens tussen Finland en Zweden.

In de dennenbomen langs het pad zie ik dit hangen. Het is 'old men's beard', in het nederlands baardmos of oudemansbaard. Het kreeg zijn naam omdat het aan oude bomen groeit en het traag groeit. 

Het is geen mos maar een symbiose van een schimmel en algen.

Vooral rendieren vinden dit een lekkernij in de koude winters.

Rechts Finland, links Zweden.

Ik wandel nog wat verder en verlaat de rivier bij het einde van een straat die richting centrum gaat.

Er is niet veel bijzonders te zien in het dorp.

Houten kerkje uit 1817

Hoofddoel is de supermarkt (op zoek naar lekkere thee en confituur)

En dat lukt ook.

Verkeersborden zijn soms wel moeilijk te lezen ...

Pauze ... verwenkoffie met een bosbessenmuffin in Swiss Café Konditorei

Het is een combinatie van bakker / koffiehuis / souvenirwinkel / galerij.

Supervriendelijke mensen.

Ondertussen heb ik bericht van Sander gekregen dat ze terug zijn van de husky 2-daagse.

Ik neem een taxi terug naar het hotel. (bij Swiss Café gevraagd om er één voor me te bellen)

Sander heeft het heel goed naar zijn zin gehad. Vandaag legden ze 35 km af.

Deze avond hadden we nog een activiteit gepland: Reindeer Aurora Experience.

Het sneeuwt dus er zal zeker geen noorderlicht te zien zijn. Maar er gaan rendieren zijn, dus we besluiten de activiteit mee te doen.

Met 2 in een slede wordt er een traject afgelegd over een meer.

Er gaan 3 begeleiders mee, Sami mannen.

Ondertussen sneeuwt het redelijk hard.

We denken wel dat het hier prachtig moet zijn als het weer meezit en er noorderlicht is.

Afsluiten met een bessensapje bij een open vuur.

Gezellig en leerrijk. De gids vertelt ons meer over de Sami.

We worden terug naar de lodge gebracht.

In onze cabin maken we nog een koffietje en babbelen we bij over Sander zijn trip.

Er was sowieso al weinig kans op noorderlicht, maar door de sneeuw en dikke bewolking is de kans naar 0% gezakt.

Op tijd naar bed dan maar want morgen wordt een drukke dag.